DOÑA SISANG IS LAID TO REST (The Weekly Nation, February 25, 1966)

Click on image to enlarge

 

Source:  The Weekly Nation, February 25, 1966

* * * * * *

WHAT DIVINA HAS DONE TO HER CAREER (The Weekly Nation, March 25, 1968)

Click on image to enlarge

 

WHAT DIVINA HAS DONE TO HER CAREER

By Ricardo F. Lo

PROFESSIONALLY and personally, Divina Valencia has changed a lot.

     Before, all she needed to do was to shed her garments and people flocked the theater to see her films.  Her name spelled magic at the box office due to her curves and torrid clinches with her leading men.  And she generated frenzy among the members of the board of censors with her spicy pictures.

      Too much physical exposure however took a toll on her system and the gawking public started to rub its eyes in exhaustion.  Her career somewhat chilled.

     Divina acted fast just in time to prevent her career from sluicing down the drain.

     Setting aside her sexy image she went on to show to all and sundry that she's got more than just a seductive physique.

     Her outstanding portrayal in Sidra, in which for the first time Divina revealed her acting talent instead of her figure, restrengthened her hold on the public and catapulted her into the ranks of local filmdom's dramatic stalwarts.  As Sidra, Divina played an orphan left with nobody to turn to for support but a cruel uncle (played by Van de Leon) who later compelled her to dabble in a dubious life.

     To prove that her performance in Sidra was no fluke, Divina accepted more and more of the same demanding roles.  In the process, she displayed more than just thespic talent but also versatility.  She showed that she is also adept in dancing and singing (in Jala-Jala Jerk with Eddie Mesa), in tough acting ("I'm sorry," she apologized, "but I have lost count of the number of action films I have appeared in."  Conservative estimate:  30), in ribtickling (in Kwatang), and in tearjerking (in Bato Sa Bato).

     Recently Divina gave her acting reputation another shot in the arm with her spine-tingling interpretation of a rich heiress who doubted her sanity in her third try as a producer, Psycho-Maniac.

     Thus, the triumph that gave to Divina Valencia, the actress.

As A Person

     As a person,  Divina seemed to have also taken a turn for the better.  She has learned to control her temper and tantrums and to banter and gag with movie scribes.  Before she used to be an abrasive person who perplexed scribes and many people.  Once she was even reported to have mouthed snide remarks at the press and in the process inadvertently waged a one-woman war against reporters.  In the long run, she had to eat her words and apologize.

     Today Divina is a cool and composed woman who knows how to respect other people's opinions.  Her maverick ways are gone.

     She took the cursillo and the little course opened her eyes to her faults.

     Said she:  "The cursillo has broadened my perspective and brightened my outlook in life.  It has taught me two very important lessons in life:  patience and humility."

     Divina wants to enmeshed herself in work.  She has big dreams and she believes their fulfillment is possible only through hard work,  In involving herself in the thick of toil, Divina cliams she finds the consolation to her frustrations and the satisfaction she couldn't find somewhere else.

     Love, she said, is out of the question in the meantime.

     "I don't want to poke my finger into the romantic pie.  A serious romantic involvement at present would only hamper the realization of my many aspirations.  I'm even afraid love would only get me into a mess."  (However during the birthday bash thrown by Max Alvarado, Divina made quite a twosome throughout the night with Eddie Gutierrez, who is rumored to have finally reconciled with her after his adventurous spree.)

     She claims that she'd give marriage a thought when she reached 25, four years hence.  And she would say yes only to a man who is tall, dark, and not handsome.  "He must be about 10 years my senior because I expect him not only to be a husband but likewise a father to me."

     Her reason for not preferring goodlooking men?

     "I'm by nature very possessive.  Handsome guys are inclined to go astray, aren't they?"

Source:  The Weekly Nation, March 25, 1968

* * * * * * 

 

    

WHAT RAIN DID TO BOY MONDRAGON (The Weekly Nation, November 9, 1970)

Click on image to enlarge

 

The Weekly Nation Magazine

Entertainment

Edited by Danny Villanueva

November 9, 1970

* * * * * *

MAX DIAMOND: WHICH TWIN HAS THE TOMMY GUN? (The Weekly Nation, July 3, 1967)

Click on images to enlarge

 

"Max Diamond"

Release Date:  July 7, 1967, Center Theater

Production:  Gemini Pictures

Direction:  Ben Feleo

Stars:  Max Alvarado, Perla Bautista, Victor Bravo, Manolo Robles, Alicja Basili,

Norma Ledesma, Marissa Delgado

(Movie Ad courtesy of Simon Santos, Video 48)

 

The Weekly Nation, July 3, 1967

* * * * * *

 

BOB SOLER: 14 DAY IN CORREGIDOR (The Weekly Nation, April 15, 1968)

Click on image to enlarge

 

Article by Jose V. Liza, Jr.

The Weekly Nation, April 15, 1968

* * * * * *

 

BINO GARCIA: THE ACCIDENTAL STAR (The Weekly Nation, February 24, 1969)

Click on image to enlarge

 

Article by Nelia A. Tan

The Weekly Nation, February 24, 1969

* * * * * *

FERNANDO POE, JR. & SUSAN ROCES: MAN AND WOMAN OF THE YEAR (Philippine Star, January 2, 2005)

Click on image to enlarge

 

Source:  The Philippine Star, January 2, 2005

Entertainment Section

Written by Ricky Lo

* * * * * * 

 

STAR IN PARADISE (First of a Series), Screen Stardom, Vol. IV, No. 6 (1967)

Click on images to enlarge

 

Article by Baby K. Jimenez

Screen Stardom, Vol. IV, No. 6

(1967)

* * * * * *

 

 

THE FAITHFUL FANS OF ROGER CALVIN (Sixteen Mag, March 16, 1970)

Click on images to enlarge

 

Article written by Baby K. Jimenez

Fans Forum'

Sixteen Mag, March 16, 1970

* * * * * *

 

ARURAY: LUWALHATI NG TANGHALAN (Sinagtala, Enero 27, 1949)

Click on images to enlarge

 

PAKIKIPANAYAM SA MGA ARTISTA

Ni Edita Tolentino

(Sinagtala, Enero 27, 1949)

ARURAY:  LUWALHATI NG TANGHALAN

NANG itanghal ang pelikulang IKAW NA sa isang tanyag na dulaan sa purok ng Kiyapo ay isang bagong mukha ang napansin kong nakaakit sa paghanga ng maraming nakapanood.  Ang bagong mukhang iyon ay hindi maganda, nguni’t hindi naman pangit upang iwasan ng maraming paningin.  Ang bagong tuklas na iyon ay hindi bida at ni hindi rin kontra-bida, subali’t nakalulugod ang bawa’t kilos at nakatutuwa ang bawa’t kahulugan ng mga pangungusap.

-- Siya si Coring Cruz, -- bulong sa akin ng aking kasama, -- iyan ang bagong mapagpatawang artista ng Palaris Films.

-- Matagal na ba siyang lumalabas? – naitanong ko sa aking kausap.  – Kung wariin ko’y isa na siyang bihasang bituin sa aninong gumagalaw.

-- Sa putintabing ay ngayon pa lamang, -- tugon naman ng aking kasama, -- nguni’t sa tanghalan ay nakilala siya mula pa noong panahon ng mga hapones.

--  At siya’y natuklasang isang bagong ambag sa sining sa panahon ng pananakop?  -- turing ko na ibig kong ipahiwatig na may hindi pangkaraniwang bagay na nagawa ang pananakop sa atin ng mga hapones.

-- Oo.  Ang komikong iyan ay dating nag-aral sa isang kolehiyo ng madre ditto sa Maynila, -- pagtatapat sa akin ng aking kausap at ang naging sanhi nang pagkatigil niya sa pag-aaral ay ang digmaan.

-- Ang ibig ninyong sabihin ay nag-aral siya ng pagbabanal? – panabik kong tugon na patanong sa kanya.

-- Maaaring gayon na nga ang kahulugan, subali’t ang panahon kung minsan ay siyang nagiging taga-hatid sa hinaharap ng isang balita.  At sino ang mag-aakala na ang isang nag-aral sa kolehiyong aking binanggit ay diyan hahantong gayong batid natin na walang ibang itinuturo sa  naturang paaralan kundi ang pananampalataya sa Diyos, bukod ang mga dapat gawin ng isang nag-aaral sa anumang uri ng paaralang pambayan.

Si Coring Cruz ay tapos sa haiskul, nguni’t nasa paaralan man siya ng mga madre ay talagang may hilig na siya sa paglabas sa mga tanghalan.

-- Kasiyahan ng aking sarili ang makapagdulot ng kaligayahan sa aking kapuwa – naipagtapat sa amin ni Coring, -- kaya ang tuntunin kong iyan ay ipagpapatuloy ko hanggang nakapagpapatawa ako sa aking mga taga-hanga.

Tapat sa kanyang paninindigan, si Coring Cruz ay wala nang ibang sinisikhay ngayon kundi ang mga bagong pamamaraan sa pagpapatawa, isang tungkuling sa panahon ng kanyang pag-aaral ay hindi lamang sumagi sa kanyang isipan.  Dati, siya ay isa lamang mang-aawit at mananayaw sa tanghalan (kurista) at ang panimula niyang iyon, na itinuring niyang isang magandang simula, ay utang niya kay director Ramon Estella na noon ay siyang namamahala sa pagpapalabas ng stage show sa dulaang Lyric, bagaman ang naging matatag niyang tulay ay si Quiel Segovia.

Kung saan siya nakitang sumayaw at kung paano nagsimula ang pagkikilala nila ni Quiel ay hindi niya magunita pa, nguni’t iyon, para sa kanya ay siyang nagbukas sa kanya ng landas upang matuluyan nang lumabas hindi lamang sa tanghalan, kundi pati na sa pelikula at radio.  Kung bakit siya binansagan ng Aruray ay isang lihim na para sa kanya ay hindi niya mawari ang kahulugan, bagaman at nakikita niya ang matamis na bunga ng itinawag na ito sa kanya.  Nagsimulang bumango ang pangalan ni Aruray nang siya’y mapabilang na bituin sa radio.  Kung minsan ay nakakatambal niya si Dorong Mata, nguni’t ngayon ay si Fara ang lagi niyang kasama sa ilalim ng pangkat ng Sampaguita Radio Stars ni Luz Mat Castro.

Kaiba sa lahat ng artistang nagpapatawa, si Aruray ay lumalabas din ng papel sa katulad ng papel na ginagampanan niya ngayon – madalas ay nagsasayaw at umaawit.

Maituturing na isa na namang ambag ng lalawigan ng Laguna sa larangan ng sining ang pagkakatuklas na ito kay Aruray, bagaman katotohanan na marami na ring maipagmamalaki ang Laguna sa larangan ng arte.  Si Aruray na sa tunay na pangalan ay Socorro de la Cruz ay isinilang sa bayan ng Kalamba noon ika-18 ng Hulyo, 1922, nguni’t lumaki siya sa Intramuros, Maynila.

Ang kanyang mga magulang, sina Braulio de la Cruz at Eusebia Diaz ay talagang may ibang pangarap ukol sa kanilang anak, subali’t ang hangarin nilang iyon ay kanila nang linimot pagkaraang makilala na iba ang hilig nito kaysa talagang nilulunggati nila.

-- Ibig ho sana namin ay magpatuloy siya sa pag-aaral hanggang hindi niya natatamo ang una niyang pinapangarap na karera, -- naipagtapat sa amin ng kanyang ina, -- subali’t ang nakaraang digmaan ay malaking bagay ang nagawa upang hindi na maipagpatuloy ang pangarap naming iyon.  Bukod sa wala na kaming lakas upang maisakatuparan ang bagay na iyon ay nakilala namin na ang hilig ni Coring ay nasa pag-aartista.

Kung paano siya naging komiko ay isang bagay na sino man sa kanila ay walang makapagpaliwanag, bagaman at ipinalalagay ng marami na sadyang ipinanganak na artista ang bantog na mapagpatawang ito.

-- Sa simula ay nakahumalingan ko lamang ang panonood ng mga pelikulang nilalabasan ni Betty Hauton at Bob Hope, -- naipagtapat sa amin ni Aruray, -- subali’t hindi ko malaman kung bakit mula noon ay naganyak akong sumunod sa landas na kanilang nilalakaran.

-- Malimit, alinsunod na rin sa mga malapit na kaibigan ni Aruray, na ang artistang ito ngayon, simula nang kabaliwan niyang panonoorin ang dalawang bantog na mapagpatawa sa buong daigdig, ay napansin nilang may mga pagkakataon na magsalita lamang si Aruray ay hindi nila matimpi ang pagtawa.  Kaya, ang mga pangyayaring iyon ay ipinalalagay na isang landas na binuksan para sa kanya upang ang kanyang katutubong katangian sa pagpapatawa ay pakinabangan hindi lamang niya, kundi ng sambayanan na nangangailangan ng mga nilikhang katulad niya.

-- Kuruin ninyong nagka-isip siya sa loob ng kolehiyo ng isang pagbabanal, -- naipagtapat sa amin ng kanyang ina, -- ay sa pagpapatawa siya nabubuhay ngayon, gayong sa loob ng paaralang iyon ay wala namang mga katatawanang dapat niyang pamarisan.  At kung bakit ang aming anak ay dito nagsimulang mailabas ang galing ni Aruray sa mga salitang nakatatawa nang mahumaling siya sa pagbabasa ng mga babasahing banyaga ukol sa pagpapatawa, bagaman malaki rin ang kanyang pakinabang sa panonood ng mga pelikula ni Betty Hauton at Bob Hope.

-- Sa isang tindahan ng mga aklat ay inaabot ako nang matagal sa paghahanap ng mga comic strip, -- nasabi sa akin ni Aruray, -- at kapag wala akong makita ng aking hinahanap ay gagaygayin ko ang kahabaan ng lansangan sa paghahanap ng mga babasahing iyan.  Sa palagay ko ba ay gusto ko pa ang magbasa ng mga babasahing nakatatawa kaysa anumang libangan na ihahandog sa akin.

Sa mabilis na paglilimi ay maituturing natin na ang ginawa niyang iyon ay hindi lamang niya pinakikinabangan kundi nakapagdudulot pa sa atin ng isang kasiyahang panlunas sa ating dinaranas na pamimighati.

-- Ang hirap ng aking tungkulin ay naranasan ko nang bawian ng buhay ang aking mahal na ama, -- pagtatapat niya sa amin na sa mata ay nakalarawan ang malabis na pamamanglaw.  Hamakin ninyo na sumasayaw pa ako, tumatawa at umaawit sa ibabaw ng tanghalan upang madulutan lamang ng kasiyahan ang aking mga taga-hanga, samantalang luksang-luksa ang aking puso?

Kagaya ng maraming artistang mapagpatawa, ang pagkakaroon nila ng panahong pinakamapait sa kanilang buhay ay hindi rin nabakang sumapit sa buhay ni Aruray.  At kagaya rin ng mga komikong ito, ang tungkulin niya sa bayan ay hindi niya natanggihang hindi ipamalas sa panahon nang kanyang pagluluksa.

-- Matatanggihan ko pa ba na suwayin ang inaadhika ng aking puso? – turing pa niya sa amin.  – Tulad ng mga manggagamot na nanunumpa sa pamahalaan na maglilingkod sila nang buong kabanalan sa pagliligtas sa buhay ng mga nagkakaramdam, ang aming tungkuling ay hindi rin namin maaaring talikuran.  Kami man ay doktor rin ng mga taong nagtataglay ng mga dalamhati sa buhay.

Naipahiwatig niya sa amin na kung ang mga manggagamot ay nag-aaral at nag-aaral ng karunungan sa pagtuklas sa lunas sa mga karamdaman ng tao, sila mang mga komiko ay nag-aaral din ng mga pamamaraan kung paanong mapatatawa nila ang mga taong nagtataglay ng kalungkutan sa buhay.

-- Kami man ay nararapat ding magpakadalubhasa sa kaalaman sa pagpapatawa, -- wika pa niya, -- at kapag kami ay hindi nag-aral at umasa na lamang sa kaunting nalalaman, ang pagtitiwala ng bayan sa amin ay magiging mabuway.

Sa mga pelikulang nilalabasan niya sa ilalim ng bandila ng Sampaguita Pictures, Inc. ay malapit nang mayari ang SA PILING MO, SIMPATIKA At PINAGHATING ISANG DADAANING PISO.  Hindi siya lumalagda sa kasunduan sa alinmang samahan sa pelikula upang mapatali sa mahabang panahon.

-- Ibig ko’y mabigyan ng katarungan ang panig naming dalawa, -- turing niya sa amin nang itanong kung siya’y may nilagdaang mahabang kasunduan sa Sampaguita Pictures, -- at mabigyan ng pagkakataon na kalimutan ang aking paglilingkod kung sakaling hindi nakasisiya sa kanila.  Patakaran ko na sa aking pagkita ng halaga ay mabigyan ng kasiyahan ang aking pinaglilingkuran, hindi ang aking sarili lamang.  Iyan ang sanhi kung bakit ibig kong hindi nakatali sa kanila, sapagka’t sa sandaling hindi na sila makakita ng magandang pakinabang sa aking paglilingkod ay may laya na silang kumuha ng iba sa mga susunod na pagkakataon.

Sa kasalukuyan, si Aruray, kasama ni Kanuto (Canupling) at Patsy ay naglilingkod sa Sine Star sa pangkat ni Zara, bukod pa sa kanyang pagsama sa palatuntunan ng Sampaguita Radio Stars ni Luz Mat Castro kung araw ng Huwebes sa himpilan ng DZRH sa palatuntunan ng Sampaguita Pictures, Inc.  At iyan marahil ang sanhi kung bakit baliw na baliw siya sa mga bulaklak ng Sampaguita.

Kagaya ng maraming bituin sa pelikula, tanghalan at radio, si Aruray ay magpapatuloy sa tungkulin niyang magpatawa sa kanyang mga tagahanga, sapagka’t iyan, para sa kanya, ay isang tungkuling tulad din naman ng mga umuugit sa bayan.

- WAKAS –

Source:  Sinagtala Magazine

                January 27, 1949

* * * * * * *